Οι μικροί αχθοφόροι!

Πήγα σε Δημοτικό Σχολείο να πάρω την εγγονούλα μου. Τη βλέπω φορτωμένη σαν ένα από τα "συμπαθή" μεταφορικά ζα. Βλέποντας στην πλατούλα της το δυσανάλογο φορτίο υπέθεσα πως θα είναι μόνο ζήτημα όγκου. Μόλις το πήρα στα χέρια μου, όπως ήταν φυσικό, για να πάμε στο αυτοκίνητο που ήταν παρκαρισμένο κάπου πιο πέρα, τρόμαξα κυριολεκτικά! "Παιδί μου", είπα, "τί βάρος είναι αυτό; Κάθε μέρα το σηκώνεις; Και είναι ανάγκη;" Το παιδί μου είπε πως μερικές φορές το "σακίδιό" του - γιατί δεν πρόκειτα πια για σάκα - είναι ακόμη πιο βαρύ! Γύρω μου βάδιζαν κι άλλοι συνοδοί κρατώντας κι αυτοί τα σακίδια. Όλοι την ίδια απορία εξέφραζαν. Και ήδη διερωτιέμαι, δεν φτάνει το φορτίο των μαθημάτων, του ωραρίου και τόσων άλλων υποχρεώσεων και αγωνιών που έχει το σχολείο, είναι ανάγκη στην τρυφερή αυτή ηλικία τα παιδάκια να κουβαλούν στις πλατούλες τους και όλο αυτό το βάρος; Δεν υπάρχουν Σύλλογοι Γονέων και Κηδεμόνων να κάνουν παραστάσεις στους αρμόδιους φορείς ώστε να βρεθεί μια σωστή και πιο φιλική λύση; Για να μη εκφράσω αυθαίρετες απόψεις, συμβουλεύτηκα γιατρούς. Τους ρώτησα αν τα σακίδια αυτά, με τόσα κιλά βάρος - της εγγονούλας μου ήταν έξη - βλάπτουν τα παιδάκια, και όλοι μου απάντησαν: "Αστειεύεσαι; Ασφαλώς και βλάπτουν", και κάποιοι πιο φίλοι προχώρησαν δίνοντάς μου περισσότερες εξηγήσεις. Και επειδή, φυσικά, δεν αστειευόμουν, και το θέμα είναι μάλλον σοβαρό, μάλιστα επειδή αφορά σε παιδάκια τρυφερά, παρακαλώ, ας ασχοληθεί μ΄ αυτό κάποιος αρμόδιος.Υπάρχει λύση. Μακάρι!