Ξενοφοβία!

Πολλοί μιλούν για ξενοφοβία και κατηγορούν εμάς τους Έλληνες πως διακατεχόμαστε απ΄αυτή. Και αναφέρομαι μάλλον σε συμπατριώτες παρά σε ξένους, αλλά, παρακαλώ, τί πάει να πει “ξενοφοβία;” Μήπως το 1940 αντί να φοβηθούμε τους Ιταλούς, όταν μας επιτέθηκαν, και αντί να αντεπιτεθούμε θα έπρεπε μάλλον να τους πούμε καλωσορίσατε στη φιλόξενη Ελλάδα; Όταν το πολύ μεγαλύτερο ποσοστό της πρωτοφανούς για τη χώρας μας εγκληματικότητας οφείλεται στους παράνομους μετανάστες δεν είναι φυσικό και ανθρώπινο να αισθάνεται κανείς φόβο έναντι αυτών; Εκατομμύρια τουριστών επισκέπτονταν τη χώρα κάθε χρόνο, και, ευτυχώς, εξακολουθούν να την επισκέπτονται, και μάλιστα όλο και περισσότεροι, γιατί ποτέ κανένας δεν φοβήθηκε αυτούς; Δεν υπάρχει ξενοφοβία στην Ελλάδα, πρόβλημα λαθρομετανάστευσης υπάρχει και πρέπει το γρηγορότερο να λυθεί, μακάρι!

Τι χρειάζεται!

 Η Ελλάδα έχει ανάγκη από Ανώτατο Άρχοντα, αποδεδειγμένως υπερκομματικό, εκλεγόμενο από τον λαό, με εξουσίες πραγματικού Ρυθμιστή του Πολιτεύματος. Εδώ βρίσκεται η αιτία όλου του κακού. Και συζητούν να περάσουν νόμο, δεν ξέρω αν μπορεί να γίνει αυτό βέβαια, ώστε oι Κυβερνήσεις να εξαντλούν την τετραετή θητεία τους! Αυτό κι αν είναι καταστροφή! Φαντάζεστε τι θα γίνεται άν, ο όποιος Πρωθυπουργός ξέρει ότι έχει σίγουρα τέσσερα χρόνια διακυβέρνησης της χώρας μπροστά του; Ο Ρυθμιστής του Πολιτεύματος πρέπει πραγματικά να ρυθμίζει και να έχει την εξουσία, όταν γίνεται καταφανής η δυσαρμονία μεταξύ λαϊκού φρονήματος και κοινοβουλευτικής σύνθεσης, να παύει την Κυβέρνηση, να διαλύει τη Βουλή και να προκηρύσσει νέες εκλογές. Όταν αυτό ίσχυε, η χώρα πήγαινε μπροστά και μεγαλουργούσε! Ας θυμηθούμε τα πενήντα χρόνια της βασιλείας του Γεωργίου του Α΄, πόσα έργα έγιναν τότε, συμπεριλαμβανομένου και του μεγαλύτερου όλων, του διπλασιασμού της χώρας με τους ένδοξους Βαλκανικούς Πολέμους. Όχι βέβαια πως  ήταν όλα καλά τότε, γιατί είχαμε και πολλά δυσάρεστα και αρνητικά, όπως τον αναιτιολόγητο και καταστρεπτικό για την Ελλάδα πόλεμο του 1897, τη χρεωκοπία επί Χαριλάου Τρικούπη κλπ. Αλλά τα θετικά υπήρξαν, σίγουρα, περισσότερα από τα αρνητικά, και η νεώτερη Ελλάδα την περίοδο εκείνη ανδρώθηκε και έγινε "σεβαστή στους φίλους της και φοβερά στους εχθρούς της!"